info kunstenaars nieuwe uitleenschatten 2010

De schilderijen van Annemieke Alberts vallen uiteen in twee thema’s: pleinschilderijen en spiegelingen.
 
Pleinschilderijen
Vanuit een vogelvluchtperspectief ben je je bewuster van je eigen plek. Je ziet hoe de mensen zich gedragen als ze (on)bedoeld met elkaar in een ruimte (een plein) terechtkomen. Hoe ze op deze ruimte reageren en op elkaar. Of ze open of gesloten zijn ten opzichte van elkaar en hun omgeving. Of er interactie is of niet, afstand nemend of contact zoekend, verwachtingsvol of bevooroordeeld. Je vangt een glimp op van hun gezicht,. Of alleen de houding verraadt iets over de persoon. Tegelijkertijd is de persoon alleen maar onderdeel van een choreografie, een stilleven.
 
Spiegelingen
Het thema bespiegelingen geeft Alberts de mogelijkheid om zowel het lyrische, verhalende element ruimte te geven, als de mogelijkheid om de verf als materie te onderzoeken. Zij maakt hierbij vooral gebruik van de vloeibaarheid van de verf. Daardoor ontstaat een gelaagdheid in kleur. Vormen kunnen ontstaan door het uitvloeien van sterk verdunde verf, waarbij de schijnbaar toevallige vlekken, die doen denken aan organische vormen, doorkruist worden door rechte lijnen die associaties oproepen van ruimtes, architectuur. Het is voor Alberts een manier om het soepele van het schilderen, plezier in het laten ontstaan, te combineren met de behoefte structuur aan te brengen en verhalen te vertellen over plekken waar je wel of niet wilt zijn. En waarvan je niet weet of je daar bent, binnen of buiten. Of toch ergens anders?

CURRICULUM VITEA
Annemieke Alberts (1963) woont en werkt in Amersfoort.
 
> Opleiding
Witte Lelie, Amersfoort (1990-1994)
 
> Tentoonstellingen
2009: Galerie 14-16 Posthuys (Texel), Galerie Kunstwan (Tilburg)
2008: Galerie Beeldlijn (Amersfoort), Galerie 'T' (Middelburg), (Leeg)stand van Zaken, Kunstinitiatief (Amersfoort)
2007: Galerie Noordermeer (Enkhuizen)
2006: Theater de Lieve Vrouw, de Viltfabriek (Amersfoort)
2004: Niemandsland, Museum Flehite (Amersfoort)
2003: Theater de Lieve Vrouw (Amersfoort), Galerie Adriaans (Helmond)
2002: Lokaal 4 (Amersfoort)
2001: Galerie De Kamer (Amersfoort)
2000: Galerie T (Middelburg), Galerie Dis (Maastricht)
 
Meer info op www.annemiekealberts.nl.

Roland Berning heeft de behoefte om zijn eigen droomwereld te creëren. Het is een reactie op een maatschappij waarbinnen technologische en economische ontwikkelingen een dwingende en bepalende invloed uitoefenen op ons bestaan. Met zijn werk creëert hij een gebied waarbinnen hij de mogelijkheid heeft, om in zijn ogen, waardevolle schilderkunstige en persoonlijke aspecten te verwezenlijken. Hij gebruikt hiervoor installaties en schilderijen.
 
De schilderijen hebben als uitgangspunt onderwerpen uit subculturen, folklore, sprookjes en jeugdherinneringen. Zoals hij zelf zegt: “Ik ben opgegroeid in een bos, een eigen wereld binnen de echte wereld. In mijn werk komt dat gegeven vaak terug zoals in Bosbessen plukken of Piraten im Wald. Deze schilderijen en installaties hebben hun eigen dynamiek en betekenis die los lijkt te staan van de wereld daarbuiten. Dat gegeven zit bijvoorbeeld ook in sommige titels die ik ontleen aan begrippen uit de kwantummechanica zoals Hicks, waarbinnen ook een eigen wereld lijkt te bestaan. Door een expressieve schilderstijl wil ik het werk een actuele realiteit meegeven en boven het illustratieve uit tillen”.
 
CURRICULUM VITEA
Roland Berning (1956) woont en werkt in Amsterdam
 
> Opleiding
Rijksacademie, Amsterdam (1979)
Artibus, Utrecht (1977)
Vrije Academie, Den Haag (1975)
 
> Prijzen
Philip Morris Kunstprijs (1996)
 
> Tentoonstellingen
2009: SBK Amsterdam
2008: De Vishal Haarlem
2006: DubbelBee Galerie (Amsterdam), Galerie Maria Chailloux  (Amsterdam), Galerie Witteveen (Amsterdam)
2005: CBK Dordrecht, Nederlandsche Cacaofabriek (Helmond) 
2004: De Twee Wezen (Enkhuizen), CBK Amsterdam
2002: Cobra Museum voor Moderne Kunst  (Amstelveen) 
2001: Achenbach & Hofland Galleries (Amsterdam), SBK KNSM eiland (Amsterdam)

De schilderijen van Henk van den Bosch zijn niet met één blik te doorgronden. Het zijn complexe voorstellingen waarin meerdere elementen wedijveren om de aandacht en waarin  realiteiten naast elkaar bestaan. Het zijn veelal werken waarin het interieur centraal staat. Huiskamers lopen moeiteloos over in museale ruimtes, binnen en buiten gaan in elkaar over en heden en verleden komen samen in één beeld. De wanden openen zich met beelden, voorstellingen met elk een eigen schaal, karakter en dubbelzinnigheid.
 
De werken van Van den Bosch vragen veel van de kijker. Door de hoeveelheid beeldelementen en de, door elkaar lopende realiteiten, blijft de blik dwalen. Toch is het stichten van verwarring niet het doel van de kunstenaar. De blik wordt wel degelijk gestuurd, het perspectief is dwingend en de compositie evenwichtig. De kijker wordt aangespoord op zoek te gaan, verbanden te leggen en een verhaal te vormen. In de labyrintische ‘setting’ is altijd een uitweg, een opening of een arcadisch buiten.
 
Wat ons door Henk van den Bosch wordt voorgeschoteld is een ‘visuele cocktail’, opgebouwd uit een veelheid aan ingrediënten die toch een eenheid vormen. Het is een wonderlijke combinatie die smaakt naar meer.
 
CURRICULUM VITEA
Henk van den Bosch (1960) woont en werkt in Amersfoort.
 
> Opleiding
Academie voor Beeldende Kunst, Utrecht
 
> Tentoonstellingen
2010: Galerie Smarius / Steven Sterk, Art Amsterdam
2009: Dorst, kunst op de fles, Museum Flehite (Amersfoort) Besselaar hedendaagse kunst (Utrecht), Kunsthal 52 (Den Helder)
2008: Loods 6, 4 galeries onder 1 dak (Amsterdam), Galerie Witteveen (Amstersdam), De Nieuwe Salon (Utrecht), K13 (Velp), Dutch Innocence, Galerie Smarius / Steven Sterk (Gorredijk)
2007: Teekengenootschap Pictura (Dordrecht), Loods 6, 4 galeries onder 1 dak (Amsterdam), SBK Amsterdam Zuid, Galerie Smarius / Steven Sterk, Art Amsterdam, Galerie Witteveen (Amsterdam)
2006: Kunstuitleen Utrecht, Galerie Smarius / Steven Sterk (Gorredijk)
2005: Centraal Museum (Utrecht)
 
Meer info op www.henkvandenbosch.nl

Sander Cedee wil beelden scheppen die 'echter dan echt' zijn. Het gaat hier niet om fotorealisme, maar om een zelfgemaakte ultieme echtheid, die verband zou kunnen hebben met de 'Innerlijke Ervaring', waar Georges Bataille over schreef. Hij ziet het als een echtheid die dicht staat bij seks, koorts en dood; een echtheid die verder gaat dan het beeld zelf.
 
Cedee is geïnteresseerd in beelden die tekens zijn van het afstevenen naar een ‘goddelijke’ ramp, (horny death). Auto‘s en cockpits spelen een belangrijke rol in de werken die hij tot nu toe maakte. Ze staan voor de jongensachtige seksuele fascinatie voor die onderwerpen. Eenmaal plaatsgenomen in de hallucinerende capsule (cocon) van het voertuig transformeert de kwetsbare persoon in een meedogenloze piloot en wordt eigenlijk slaaf van het apparaat, een verbond die het destructieve verlangen inwilligt.
 
Door het zoeken naar een synthese, of symbiose van realistisch en abstract schilderen probeert hij zichzelf zoveel mogelijk ruimte te geven. Het verlangen naar die echtheid of innerlijke ervaring ziet Cedee als een verlangen naar een wereld, een netwerk van nesten, die zich binnen de dagelijkse wereld bevindt. Het maakt onderdeel uit van dezelfde infrastructuur, ze krijgen alleen een andere waarde, alsof je hetzelfde in een laag eronder bekijkt. Zo kan een metrostation voor een drugsverslaafde een tempel zijn, terwijl het voor de vluchtige kantoormedewerker slechts een obstakel is in de weg van werk naar huis.
 
CURRICULUM VITEA
Sander Cedee (1972) woont en werkt in Amsterdam en Zaandam.
 
> Opleiding
Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam (2009)
 
> Tentoonstellingen
2009: ArtOlive Jong Talent 2009 (Amsterdam), Best of graduates 2009, Ron Mandos (Amsterdam)
 
Meer info op www.sandercedee.com

Aquil Copier begon zijn eerste schilderijen met arial views in 2003 toen hij regelmatig met het vliegtuig tussen Nederland en Italië reisde. Gedurende die vluchten raakte  Copier gefascineerd door de enorme verschillen in de aanblik vanuit de lucht van de verschillende landen waar hij boven vloog. Hij vroeg zich af wat hij precies zag daar beneden en hoe deze verschillen zich manifesteren in de cultuur en het leven van de mensen die daar wonen. Copier vond dit een interessante ervaring om te onderzoeken. Zelf zegt hij: “Niet de relatie tussen politieke en/of sociale achtergrond van een specifieke plek maar juist het plezier van het kijken zelf. Het ‘flaneren’ van Baudelaire en later van Walter Benjamin, niet lichamelijk door de stad, maar in gedachten, door middel van ‘kijken’ en het associëren dat hieruit voort kan komen. Waar te nemen en te realiseren wat je ziet.”
 
De waarneming van de werkelijkheid is vaak het onderwerp geweest van onderzoeken in zowel de kunst, de filosofie als de wetenschap. Tegenwoordig, dankzij de ontwikkeling van digitale media (sociale netwerken, videogames zoals World of Warcraft en bijvoorbeeld de software Google Earth) blijkt dat de werkelijkheid en de virtuele wereld elkaar constant overlappen. Deze vermenging vind Copier interessant en biedt volgens hem ruimte om opnieuw te onderzoeken wat ‘waarneming van de werkelijkheid’ betekent. Volgens hem ligt hier een uitdaging voor de schilderkunst en wordt het voor schilders interessant. Geschilderde beelden leveren volgens hem een andere ervaring op dan virtuele/digitale beelden.
 
Dit gegeven greep Copier aan in zijn werk. Hij schildert zijn beelden zo dat ze op het eerste gezicht direct herkenbaar zijn als landschap (gezien vanuit de lucht). Maar in de schilderijen gebeurt meer. Als je dichterbij het werk komt, zul je merken dat het geen ’platte’ beelden zijn en dat wat je ziet heel anders is, dan je in eerste instantie dacht. De afbeelding transformeert in verfmaterie waar je doorheen kunt dwalen. Hij probeert een landschap te bieden waarin je zelf kunt navigeren, het liefst jezelf kunt verliezen. In de afbeelding of in je eigen gedachten. Je moet er (fysiek) een beetje moeite voor doen, het werk vanuit diverse hoeken bekijken.
 
CURRICULUM VITEA
Aquil Copier (1973) woont en werkt in Amsterdam.
 
> Opleiding
Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam (1999-2004)
Accademia di Belle Arti di Brera, Milaan (2003)
Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht, Basiscursus (1998-1999)
Grafisch Lyceum Amsterdam, M.B.O Grafisch ontwerpen (1990-1994)
 
> Tentoonstellingen
2010: 2x2 Projects (Amsterdam), Galerie 48 (Breda)
2008: Galerie De Aanschouw (Rotterdam), 2x2 Projects (Amsterdam), RC De Ruimte (IJmuiden), Westerunie (Amsterdam), AYACS (Amsterdam)
2007: Koninklijke Subsidie, Gemeentemuseum (Den Haag), CBK, ’s-Hertogenbosch, AYACS (Amsterdam)
2006: Galerie De Chiellerie (Amsterdam)
2005: Koninklijke Subsidie, Gemeentemuseum (Den Haag)
 
Meer info op www.aquilcopier.nl

De werken van Tobias Crone vormen in zijn geheel een verhaal. Een verhaal dat steeds met elke nieuwe ets verder wordt geschreven, want alle etsen, klein en groot, hangen met elkaar samen. In de loop van de tijd zal er een hele wereld ontstaan, een maatschappij van individuen die alléén en eenzaam lijken, maar toch op de één of andere manier met elkaar in relatie staan. Soms zijn deze verbindingsstukken en verknopingen duidelijk zichtbaar, maar hier en daar subtiel en verborgen en het ligt aan de beschouwer, om de relaties tussen deze elementen te vinden. Misschien zelfs om aan deze figuren een bewijs te geven, dat ze niet alleen zijn.
 
De centrale rol in Crones werken op dit moment is het triptiek, bestaande uit drie reusachtige etsen die tussen 2008 en 2009 zijn ontstaan. Dit drieluik vertelt het lugubere verhaal van Die Frau ohne Stuhl (De Vrouw zonder Stoel), beginnend op het linkerluik: zij besluit om haar leven te beëindigen. Ze wil zich ophangen, maar omdat ze geen stoel meer in haar kamer heeft, bedenkt ze een bijzondere manier om zich aan een klein haakje in de muur op te hangen. Ze opent haar riem, zodat haar jurk naar beneden valt, en legt de riem om haar nek. Het haakje steekt ze door één van de gaten in de riem. Nu staat ze strak aan de muur, met een doorgeknipte infusiezak op een driepoot naast haar. Ze begint, haar blote benen met een schaar door te snijden, om uiteindelijk te kunnen hangen.
 
Op het rechterluik is een man te herkennen, die op een muur ligt. Hij is Der Mann mit Stuhl (De Man met Stoel), namelijk een dokter en wetenschapper, die ermee bezig is om een verdovingsmiddel voor deze vrouw te synthetiseren. Hij heeft een groot destilleerapparaat dat onder andere. is gemaakt van een stoel; in het kijkgat van dit apparaat valt te herkennen, dat hij van plan is om oude petten te destilleren. Het middel dat hij maakt zal stinkend en verslavend zijn, maar de vrouw heeft het nodig, om haar pijn te verdoven en zelfmoord te kunnen plegen.
 
Op het middenluik is Das Kind (Het Kind) te zien, een gemuteerd wezen dat uit een dubieuze seksuele gebeurtenis tussen de man en de vrouw is voortgekomen. De vrouw heeft het kind nog nooit in haar leven gezien, omdat het door de man direct na de geboorte werd gestolen. Het kind wordt door de wetenschapper gebruikt: het zweeft in de lucht en is aan haar benen en armen verbonden met een aantal infusiezakken, dat beneden op de grond verdeeld ligt; het kind wordt gemolken.
 
Op een andere ets met de titel Musikwissenschaften (Muziekwetenschappen) zie je het laboratorium: een kathedraalachtig gebouw waar een groep wetenschappers woont en werkt (o.a. ook de Man met Stoel), want er groeien mysterieuze bollen aan het plafond. Deze vallen eraf wanneer ze rijp zijn, worden door de wetenschappers verzameld, ter plekke in dunne plakken gesneden en vervolgens als grammofoonplaten gebruikt. Wanneer deze platen worden afgespeeld, beginnen de grammofoons een soort slijm te spuiten, die door de wetenschappers wordt gedronken.

CURRICULUM VITEA
Tobias Crone (1982) woont en werkt in Groningen.

> Opleiding
Deeltijdstudie Autonome Beeldende Kunst aan de Academie Minerva te Groningen, afstudeerprofiel Grafiek.
Een semester buitenlandse studieverblijf aan de Escola Massana te Barcelona, Spanje
 
> Kunstprijzen en nominaties
Winnaar van de Allianz Nederland Grafiekprijs, 1e prijs (2009)
Winnaar Youngblood-Award, Gogbot Art Festival (2009)
Nominatie Zeigdeinekunst-Förderpreis (2008)

De foto’s van Sofie van Dam vormen de toegang tot imaginaire verhalen. Associatie is een belangrijk aspect voor haar werk, hiermee brengt ze de verbeelding van de toeschouwer op gang. De thema’s vergankelijkheid en verlangen, herinnering, vervreemding en verlies vormen een belangrijk grondvlak. De foto’s tijdens Nieuwe Uitleenschatten 2010 laten een klein overzicht zien van haar werk van 2007 tot aan nu.
 
Sofie van Dam studeerde in 2007 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Sindsdien wordt ze vertegenwoordigd door Jan van Hoof Galerie in Den Bosch en heeft ze op verschillende kunstbeurzen en in galeries geëxposeerd.
 
In augustus 2010 gaat ze naar Helsinki om een tweejarige master opleiding fotografie te volgen aan de kunstacademie aldaar.

Het nieuwe werk van Sander van Deurzen toont een absurd soort realisme. Schilderijen waarin het leven grappig en tragisch is en dat vaak ook nog tegelijkertijd. In de beleving van Van Deurzen is in onze informatiecultuur nog maar weinig plek voor schilderkunst. Hij noemt het een uitgeschakeld medium. Van Deurzen ziet juist de trage schilderkunst  als een welkome afwisseling tussen andere snellere media. Kort na het verlaten van de academie maakte hij daarom de overstap van installatiekunst naar schilderen. Aan de ene kant vindt van Deurzen schilderen een absurde activiteit in deze tijd, aan de andere kant is het verhaal van de schilderkunst een rijk verhaal en schilderkunst heeft zich door de eeuwen heen zich steeds weer weten te bewijzen.
 
Van Deurzen wil verder werken aan deze dualiteit door schilderijen te maken die gebaseerd zijn op klassieke (veelal Nederlandse) thema’s zoals vergankelijkheid, de fragiliteit van het bestaan. Waren het voorheen schedels, rot fruit en luchtbellen die hij hij afbeeldde, nu doemen slagroomtaarten, suikerspinnen en ‘accidents’ op als kenmerkende symbolen. Dit absurd realisme, een karikatuur van de realiteit, dient als metafoor voor het leven anno 2010. Hij past deze vorm toe om de schilderijen dragelijker te maken. Het is de gekte van de wereld van nu die hij probeert te vangen.
Nog een reden voor hem om de vormen te overdrijven is om zo tot een andere, eigen manier van abstrahering te komen. Deze manier geeft Van Deurzen de ruimte om voorstelling en zijn grove werkwijze samen te laten vallen.

Alles is in één opzet op het doek gezet, waardoor de schilderijen heel transparant zijn. Elke handeling blijft zichtbaar, hij verhult niets. Hij hanteert daarbij een nogal onorthodoxe manier van materiaalgebruik, zoals in plaats van penselen met sponzen te schilderen. Ook de verbanning van klassieke olieverf, vervangen door plastiek acrylverf draagt hieraan bij.
 
Van Deurzen heeft een heel eigen handschrift ontwikkeld. Daarbij gaan techniek en onderwerp hand in hand over in hetgeen hij wil uitbeelden; de schoonheid van de vergankelijkheid.  De wereld die geen bescherming biedt tegen de werkelijkheid van het verval.
 
CURRICULUM VITEA
Sander van Deurzen (1975) woont en werkt in Amsterdam.
 
> Opleiding
 Academie voor Beeldende Kunsten, Maastricht (1993-1997)
 
> Prijzen
Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst (2003)
Academieprijs, Academie Beeldende Kunsten Maastricht (1997)
 
> Tentoonstellingen
2010: Barbara Seiler gallery (Zurich) solo, 'collectieverhalen' Museum van Bommel van Dam (Venlo)

2009: Art Cologne, Wetering Galerie, ‘Stripped’, solo (Amsterdam), Galerie Willy Schoots, solo (Eindhoven)
2008: ‘Content Art Consumer, ’Stedelijk Museum (Schiedam), ‘Allemaal Engelen’ Museum Catharijneconvent (Utrecht), ‘Glocal Affairs’ Timmerfabriek (Maastricht), Art Rotterdam, ism Livingstone Gallery en Galerie Willy Schoots
Wetering Galerie,’Chunked and muddled’, solo (Amsterdam)
2007: Van Bommel Van Dam Prijs 2007, Van Bommel Van Dam Museum (Venlo), Review, Wetering Galerie (Amsterdam), Galerie Willy Schoots (Eindhoven)
2006 Wim Izaks Prijs, Dordrechts Museum, Art Cologne, Galerie Willy Schoots
KunstRAI, Wetering galerie, Galerie Moderne, Silkeborg, DK Aan de hand van, Van Bommel Van Dam Museum
2005: That Seventies Show, Galerie Horst Dietrich e.a., Painting-relations, Academie-galerie (Utrecht), Wetering Galerie (Amsterdam), Kunstcentrum Signe (Heerlen)
2004: Museum De Beyerd, Van Bommel van Dam Prijs, Van Bommel Van Dam Museum, Wetering Galerie (Amsterdam), Eetcultuur, Museum Het Kruithuis
2003: Noordbrabants Museum, Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst(Amsterdam)
2002: Museum Van Bommel Van Dam (Venlo), Noordbrabants Museum
 
Meer info op www.sandervandeurzen.com

Remco Dikken werkt over het algemeen aan een tafel. Dat kan, want hij werkt meestal niet groter dan 28 bij 18 cm. Op deze manier kan hij geconcentreerd aan de slag. En belandt hij in zijn eigen wereld. Het fascineert hem enorm hoe verschillende materialen met elkaar de strijd aangaan. Hij ziet hoe de Oost-Indische inkt in de acrylverf vloeit en stuurt het met zijn hand in de juiste richting. Vaak gebruikt hij ook een satéprikker om mee te krassen en te tekenen in het werk. Zijn tekeningen staan met elkaar in verhouding en kunnen maar op een manier worden opgehangen. Hierbij let hij vooral op dichtbij en ver weg. In zijn schilderijen probeert hij het tekenen en het schilderen te combineren. De schilderijen verhouden zich ook tot elkaar. Remco Dikken reageert op zijn eigen werk en zoekt naar de juiste vorm en beeld. Hierbij maakt hij gebruik van verschillende technieken. Daarnaast verdiept hij zich in de tekenfilm door tekeningen achter elkaar te zetten.
 
CURRICULUM VITEA
Remco Dikken (1981) woont in Enschede en werkt in Hengelo.
 
> Opleiding
AKI, Enschede (2007)
 
> Tentoonstellingen
2009: Kunstenlab (Deventer) 
2007: Aanzet 2008, Kunstvereniging Diepenheim
 
Meer info op www.remcodikken.com

“Een bloem groeit nooit alleen. Alles wat uiterlijk gebeurt, gebeurt met al het andere.” Alida Everts gebruikt dit als uitgangspunt voor haar tekeningen en schilderijen. “Een bloem of plant is altijd verbonden met haar omgeving: de aarde, de berg, een dier, het weiland, de tuin of het interieur waarin zij is geplaatst. Dit proces van ontstaan, bloei en vergankelijkheid van planten, is wat Everts bijzonder fascineert. In haar recente schilderijen vinden vogels hun weg tussen takken en bloemen, liggen eieren in nesten gedragen door groeisels. Ze worden toeschouwer van de in lagen opgebouwde schilderijen met afwisseling van figuratief geschilderde elementen en dan weer sjabloonachtige vormen van takken, vogels of eieren. De verf gaat soms zijn eigen weg in transparante lagen en op een ander moment lijkt alles onder controle. Kleuren en vormen die vervolgens weer oplossen in lijn of structuur zoals de kringloop van het leven.
 
CURRICULUM VITEA
Alida Everts (1951) woont en werkt in Groningen.

> Opleiding
Academie voor Beeldende Kunsten Minerva Groningen
Cursus Pedagogische Didactische bijscholing Groningen
 
> Tentoonstellingen
2009: Community-art Levend museum voor 1 dag - Gorecht West (Hoogezand), Spring, Gemeentehuis Hoogezand
2008: Verbeelde dagen, CBK Bergen 
2007: Verbeelde dagen, Galerie Eewal (Leeuwarden)
2006: Dossier Frontaal
2005: Frontaal forever (Appingedam)
2004: Kerkschuur (Thesinge), Kunstingang (Ter Apel)
2003: Hof van Heden Hortus Haren (Haren), Beelden Manifestatie “estetisch verzet”, Borg Rusthoven (Wirdum)
2002: Een bloem groeit nooit alleen, Stadhuis Assen, Werfkade 16 (Hoogezand)
2001: Tussenstop CBK - Triadezaal, Aankopen CBK Groningen, Plant het in de tuin, Borg Rusthoven (Wirdum), Kunst in de kerken (Tolbert), Steengoed – Galerie Frontraal (Appingedam)
2000: Kunst en Vliegwerk (Groningen)

Alida Everts is ingeschreven in de documentatieservice van het CBK Groningen. Klik hier voor haar persoonlijke pagina.

Ahmet Helaka is geboren in het zuiden van Turkije. Zijn resultaten op de middelbare school wezen in de richting van een technisch beroep: ingenieur gespecialiseerd in materiaalkunde. Vijftien jaar geleden kwam hij met zijn familie naar Nederland. Daar begon, zoals hij het zelf omschrijft, zijn ’tweede leven’. Dat sloot volgens hem beter aan bij zijn eerste liefde: de kunst. Helaka ging naar de Rietveld Academie in Amsterdam en koos voor fotografie en video. De techniek had hem toch niet helemaal losgelaten. In 2000 studeerde hij af. Zelf zegt hij: “Mijn concept komt uit het Oosten, maar de uitwerking ervan is Westers.”

Helaka laat zich inspireren door het werk van de moslim mysticus, filosoof en dichter Rumi uit de 13de eeuw. Hij werd weliswaar geboren in het Perzische keizerrijk, maar bracht het grootste deel van zijn leven door in Turkije, niet ver van de geboorteplaats van Ahmet Helaka. Rumi’s gedichten kenmerken zich door religieuze tolerantie (daardoor konden ze populair worden in bijvoorbeeld de VS). Ze bestrijken een breed scala aan onderwerpen. Van geloof tot pornografie, maar liefde, eenzaamheid, verlies en verlangen komen met grote regelmaat terug. Waarschijnlijk zijn dit juist de gedichten die Helaka inspireren.
In zijn vergezichten, die in alle jaargetijden zijn opgenomen, speelt de horizon een grote rol. De minimale voorstelling concentreert zich op en rondom die natuurlijke lijn. Vaak zijn ook deze beelden enigszins vaag. De kleuren zijn ingehouden. Hij laat meer weg,  dan er te zien is. Dat maakt de foto’s poëtisch; je moet veel tussen de regels lezen. De ondertoon is melancholisch. De vergezichten hebben geen duidelijke identiteit. Ze zijn van alle tijden en kunnen in principe overal, in ieder land, zijn vastgelegd.
(Tekst: Rob Perrée, 2009)
 
CURRICULUM VITEA
Ahmet Helaka is geboren in Turkije en woont en werkt in Zutphen.
 
> Opleiding
Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam
 
> Tentoonstellingen
2009: Galerie 14-16 Posthuys (Texel), Galerie 32-34 (Amsterdam, Osdorp) 
2004: Kunstvlaai 5, via BVKB
 
Meer info op www.helaka.com

Edwin Jans maakt landschappen waarin de mens lijkt te zijn uitgestorven. Wat rest zijn bouwsels en door de mens gemaakte voorwerpen, die zich lijken te verweven met de natuur. Zij muteren als wildgroei alsof het de natuur zelf is. De doeken ontstaan uit flarden herinneringen van reizen die Jans maakte en beelden uit de media. Hierbij is hij zeer bewust bezig met het procesmatige in zijn werk. De voorwerpen en bouwsels in zijn werk zijn een teken van de sporen en structuren die een mens achterlaat en zodoende ook weer onderdeel worden van een omgeving.

CURRICULUM VITEA
Edwin Jans (1976) woont en werkt in Rotterdam.
 
> Opleiding
KABK, Den Haag (2009)
 
> Tentoonstellingen
2010: AYACS Young Art (Amsterdam) 
2009: ArtOlive Jong Talent 2009 (Amsterdam), Best of Graduatyes 2009, Ron Mandos (Amsterdam)
 
Meer info op www.edwinjans.nl

Stefan Kasper tekent grote werken waarin waarheid en fictie elkaar kruisen. De tekeningen zijn samengesteld uit verschillende stukken papier. Letterlijk aaneengeplakt krijgt het werk een collageachtig karakter. Samen vormen de vellen papier een werk, zoals de gedachten van de maker samengevoegd in een verhaal. Sporen van het uitgummen, vegen, snijden en plakken blijven zichtbaar en tonen het groeiproces in de tekeningen. Kasper geeft een open blik in een persoonlijk archief waarin zijn fascinatie voor mystiek, geweld, het menselijke lichaam, dieren, het absurde alledaagse, truttigheid en idiotie zijn verzameld door middel van foto’s uit tijdschriften en kranten.
 
CURRICULUM VITEA
Stefan Kasper (1983) woont in IJmuiden en werkt in Haarlem.
 
> Opleiding
Academie voor Beeldende Vorming, Amsterdam (cum laude 2004)
 
> Tentoonstellingen
2010: Ode, Galerie 37 (Haarlem), Maaltijd der Vrienden, RC de Ruimte (IJmuiden)
2009: Galerie 37 (Haarlem), Geertgen tot Sint-Jans Project, De Vishal (Haarlem)
2008: Preludium, Kunstvereniging Diepenheim, Tekenestafette, CBK Zeeland (Middelburg), Nieuwe leden, Arti et Amicitiae (Amsterdam), Jomanda kan niet vliegen, Galerie Smits (Amsterdam)
2007: DATA, Nieuwe Vide (Haarlem), Van Bommel van Dam Prijs 2007
2006: De Vishal (Haarlem)
2005: RC de Ruimte (IJmuiden)
 
Meer info op www.stefankasper.nl

Van Dale definieert natuur als ‘datgene dat de mens om zich heen ziet en dat beschouwd wordt als nog niet door de mens gewijzigd’. Nog niet! Het proces waarin de natuur wordt ‘gecultiveerd’ voor bijvoorbeeld landbouw, veeteelt, bewoning, transport of industrie is al eeuwen gaande. Die veranderingen zijn voor kunstenaars een belangrijke bron en soms een ergernis. Rembrandt bijvoorbeeld beschouwde in de zeventiende eeuw windmolens als horizonvervuiling. Veel kunstenaars zijn geïnteresseerd in de spanning tussen natuur en de oprukkende cultuur, in het proces waarin die twee elkaar raken. Ook in het fotografische werk van Mischa Keijser is dat spanningsveld een steeds terugkerend thema. Zijn werk biedt ons een inzicht in de manier waarop Nederlanders in de moderne tijd met zaken als ruimtelijke ordening, voedsel en dieren omgaan. Hij beschouwt dat proces niet onkritisch, maar legt tegelijkertijd een liefde aan de dag voor datzelfde cultuurlandschap.
 
CURRICULUM VITEA
Mischa Keijser (1974) woont en werkt in Breda.
 
> Opleiding
AKV St. Joost, Breda (1999)
 
> Tentoonstellingen
2010: De Verdieping (Veldhoven)
2009: Galerie Pennings (Eindhoven), Luycks Gallery (Tilburg)
2007: BKKC (Tilburg), NBKS (Breda), Emoticon, Fotofestival Naarden
2006: Bart Kunst in huis (Nijmegen)
2005: Galerie Pennings (Eindhoven), Confrontation, Foam Fotografiemuseum (Amsterdam), Maison Descartes, Institut Français des Pays-Bas Institut Néerlandais (Parijs)
2003: Breda Photo 2003
 
Meer info op www.mischakeijser.nl

Via de fotografie creëert Erik Klaassen verhalende scènes waarin de toeschouwer een wandelingetje kan maken of een avontuurtje kan beleven. De toegankelijke, enigszins gekke en vervreemdende beelden laten na een ogenschijnlijke luchtige eerste indruk een ongemakkelijk onderliggend gevoel achter. Met sprekende iconen en zorgvuldig gekozen personages en situaties vertellen de foto’s elk hun eigen verhaal. De verhalen hebben geen begin en geen einde; de toeschouwer wordt uitgedaagd het verhaal naar eigen hand te zetten en er zo een eigen beleving van te maken.
 
Un, Deux, et Trois gaat in de basis over kolonisatie. De setting is geplaatst in een Amerikaans landschap en verwijst daarmee naar de Amerikaanse geschiedenis die daarvan doordrongen is. Het gaat over ontdekking, vrijheid tegenover vestigen en het ontstaan van cultuur en keuzes die je hierin, al dan niet, kunt maken. De weidse luchten plaatsen de karakters nog intenser op hun plek en in hun situatie. Dode paarden, dieren die al eeuwenlang een onmisbare rol spelen bij kolonisatie, landbouw en oorlog verwijzen naar onze afhankelijkheid van hulpmiddelen. Suggesties van begin of eind kan de kijker zelf invullen. Een mysterieus rond gat spreekt onze verbeelding nog even aan.
 
99 Hours before impact gaat over een held van een Natie, belichaamd als ruimtevaarder en te zien in zijn rol als vader, collega en de man van het volk handenschuddend met de president, versus zijn eigen dromen en identiteit. Deze serie foto's speelt zich af in omgevingen op ware schaal, gebouwd in zijn atelier. De jaren '50 was een roerige tijd waarin Amerika en Rusland in hun race naar de maan verwikkeld waren. Veel mensen zullen zich de eerste stap op de maan herinneren. Klaassen linkt de nationale gevoelens die deze ondernemingen oproepen aan het individu. De rol van een persoon in de maatschappij, keuzes die je daarin kan maken. Wat een persoon kan betekenen op miljoenen. Er voor anderen zijn en je eigen pad kiezen.

CURRICULUM VITEA
Erik Klaassen (1978) woont en werkt in Arnhem.
 
> Opleiding
Hogeschool voor de Kunsten, Utrecht (2005)
ArtEZ Academie Beeldende Kunsten, Arnhem (2008)
 
> Tentoonstellingen
2010: Seelevel (Amsterdam)
2009:SCHIJN, Galerie 32-34 (Amsterdam Osdorp), OOSTPOOL / WET PAINT (Arnhem)  
2008: Lux (Nijmegen), Villa Nuts (Den Haag), ArtOlive Jong Talent 2008, Westergasfabriek (Amsterdam), Paraat # 4 / Best of graduates 2008, Ron Mandos (Amsterdam)
 
Meer info op www.erikklaassen.com

Gabrielle Kroese mixt bestaande beelden met eigen ervaringen. In heel aanwezige kleuren schildert ze voorstellingen die uit films komen of er niet in zouden misstaan. Zij schildert ook op een manier die past bij deze tijd zonder dogma’s. Deels is haar werk gedetailleerd figuratief, deels kiest ze voor een vrijere toets.
Bij puur realisme ligt altijd het gevaar op de loer dat je alleen maar ‘plaatjes kijkt’. Het vraagt een zelfbewuste benadering om daar aan te ontsnappen.
Kroese ‘knipt en plakt’ de beelden uit haar hoofd op een manier dat ze ook bij degene die het werk bekijkt volop associaties oproepen. Haar sterke kleurgevoel versterkt nog eens dat effect. Zoals cineasten het licht regisseren, zo speelt Kroese met stemmingen in verf.
(Tekstfragmenten van André Keikes (Leeuwarder Courant))
 
CURRICULUM VITEA
Gabrielle Kroese (1963) woont en werkt in Groningen.
 
> Opleiding
Academie Minerva, Groningen (1981-1986)
Kunst in opdracht, Academie Minerva, Groningen (1989)
Masterclass Beeldhouwen Ettore Spallettti en Haim Steinbach, Niggendijker, Groningen (1990)
Certificatenstudie Vormgeving Vforum, Groningen (2004-2005)
 
> Tentoonstellingen
2010: Galerie De Roos van Tudor, Solo (Leeuwarden) 
2009: Galerie De Roos van Tudor (Leeuwarden), Pelgrimage, Arteria (Dwingeloo)
2008: Fictieve autobiografie, Kunsthalle, Solo (Lingen, Duitsland), Fictieve autobiografie, Galerie De Roos van Tudor, Solo (Leeuwarden)
2007: Galerie De Roos van Tudor (Leeuwarden), Zoete broodjes (Amsterdam)
2005: Mooie dingen (Groningen), Maupertuus (Groningen)
2002: ICO, Solo (Assen), Gasunie (Groningen)
2001: Kunsthuis de Permanente, Solo (Groningen), Nieuwe Aanwinsten, CBK Groningen
2000: Kunst in kerken, Stichting Circuit, Solo (Feerwerd)
  
Meer info op www.gabriellekroese.nl

Bij het bekijken van de schilderkunst van John Konijn stap je met de kunstenaar een andere belevingswereld in. Alles wat Konijn schildert, is herkenbaar als een weergave van het huidige tijd- en straatbeeld, maar toont ook een eigen reflectie. Hij schildert werelden waarin hij zelf zou willen rondlopen; waarin hij zou kunnen zwemmen. Konijn streeft naar het scheppen van beelden die organisch, verrassend en open zijn. Schilderijen die soms letterlijk op hun kop staan en waarbij de ruimtes door vreemde composities moeilijk te definiëren zijn.
Het werk dat hij tijdens Nieuwe Uitleenschatten 2010  laat zien heeft een landschappelijk karakter, veelal in de nabijheid van woonwijken. Vormen en kleuren lopen steeds meer door elkaar en ij maakt gebruik van abstracte elementen. Af en toe komen daar personen of dieren bij. De verf is dikker aangebracht dan voorheen en op veel verschillende manieren gebruikt.

CURRICILUM VITEA
John Konijn (1979) woont en werkt in Amersfoort.

> Opleidingen
Hogeschool van de kunsten Utrecht.  richting autonoom beeldende kunst
Hogeschool van de kunsten Amsterdam, 1e graad lerarenopleiding
 
> Tentoonstellingen
2010: Gezicht op Purmerend, Waterland museum (Purmerend), Galerie 14-16 Posthuys (Texel)
2009: Waterland museum, groepsexpositie (Purmerend), Windkracht 13 (Den Helder)
2008: Galerie 10 (Utrecht), De drukkerij (Oosterbeek), Stadsgalerij (Amersfoort)
 
Meer info op www.johnkonijn.nl

Het werk van Joost Krijnen verbeeldt een gemanipuleerde, vrij absurdistische werkelijkheid. Een belangrijk aspect in zijn werk is dat de tekeningen of schilderijen inhoudelijk iets met elkaar te maken hebben. Een personage, handeling of situatie in het ene werk krijgt een vervolg in het andere, waardoor de werken als een doorlopend verhaal kunnen worden gelezen. Het klinkt als een tegenstelling, maar deze consequente werkwijze maakt het voor hem mogelijk in alle vrijheid te associëren en juist tot een interessant zelfstandig beeld te komen. Zijn werken hebben een bepaalde lineaire volgorde, maar zijn niet afhankelijk van elkaar. Het is zelfs geen vaststaand gegeven dat zijn tekeningen of schilderijen gebaseerd zijn op een gemanipuleerde werkelijkheid. Soms baseert hij zich op een beeld dat hij rechtstreeks overneemt van internet, tv of wat voor medium dan ook. Hij geeft er alleen een teken- of schilderkunstige interpretatie aan op dezelfde manier zoals dat ook in andere werken aan de orde is, waar er wel sprake is van een iets minder natuurgetrouwe realiteit.
 
CURRICULUM VITEA
Joost Krijnen (1983) woont en werkt in Breda.
 
> Opleiding
Academie St. Joost, Breda (2007)
 
> Tentoonstellingen
2009: Hier & Daar (deel 1), MU (Eindhoven), Hier & Daar (deel 2), Stichting KOP (Breda)
2007: Lokaal 01 (Antwerpen), Academie St. Joost (Breda), Projectruimte Leidsche Rijn, De Fabriek (Eindhoven)
 
Meer info op www.joostkrijnen.blogspot.com

Voor Nieuwe Uitleenschatten 2010 heeft Hans Muller vijf 'animatiemachines' gebouwd, die allemaal werken door middel van bewegend licht. Muller werkt met grote pixels en lage resolutie. Door het grove raster en de grote noppen ontstaat er een sterk grafisch landschap dat dwingt tot het nemen van afstand. Van tekstanimaties via abstracte mozaïeken naar grimassen op gezichten. Van huis uit is Hans Muller geluidskunstenaar en componist. Daarnaast werkt hij veel met bewegend beeld als filmmaker en met lichtsculpturen in de openbare ruimte.

Hans Muller (1956) woont en werkt in Amsterdam.

Jet van Oosten schildert alledaagse dingen: bomen, vogels, stoelen, (vogel)huisjes, stillevens (al dan niet met de worst in de hoofdrol). De fascinatie van de Italiaanse schilder Morandi voor schijnbaar eenvoudige voorwerpen is voor haar altijd een grote inspiratiebron geweest.
 
Tijdens Nieuwe Uitleenschatten laat ze een aantal schilderijen en een installatie zien. De oorsprong hiervan ligt in de herinnering van Van Oosten. In haar werk speelt het paradoxale een belangrijke rol: weerzin naast verlangen, kilte naast zachtheid, humor naast tragiek, soberheid naast versiering en het gewone naast het bijzondere.
De schilderijen gaan over ‘buiten’ en tonen associaties op landschappelijke situaties die een rol speelden in de jeugd van Van Oosten. Weliswaar niet letterlijk - de plekken bestaan niet echt - maar geconstrueerd in haar hoofd. Het zijn plekken waar ze wel een kijkje zou willen nemen; vreemd stil, maar toch op de een of andere manier prettig vertrouwd.
De installatie gaat over ‘binnen’. Interieurs die gaan over verlangen en weerzin, gebaseerd op een fascinatie voor vijftiger jaren Duits, Oostenrijkse en Amerikaanse films. Een opstelling van een aantal meubelstukken; bezoekjes aan grootouders, de familiaire gezelligheid, maar ook het verplichtende karakter van die bezoekjes, de onuitgesproken dingen, de stiltes. Van Oosten heeft prettige herinneringen aan de bezoekjes aan haar oma’s en voor haar is deze installatie eerder een ode aan hen.
 
CURRICULUM VITEA
Jet van Oosten (1956) woont en werkt in Groningen
 
> Opleiding
Minerva, Groningen (1984)
 
> Tentoonstellingen
2009: Textiel Biennale, Museum Rijswijk
2008: VOLARE, Arteria (Dwingeloo), Galerie Lutz (Delft)
2006: (N)Ergens binnen en buiten, Galerie Smarius (Sonnega), Interieur, CBK Rotterdam
2004: Gasunie (Groningen)
2003: Mijn ding, het ding, Exposorium Vrije Universiteit (Amsterdam) 
2002: Stichting Oude Groninger kerken
2001: Roze gloed, De Lawei (Drachten)

Jet van Oosten is ingeschreven in de documentatieservice van het CBK Groningen. Klik hier voor haar persoonlijke pagina.

Meer info op www.jetvanoosten.nl

Albert Raven werkt hoofdzakelijk met video, geluid en fotografie, al dan niet in de vorm van een installatie. In zijn werk zijn meestal landschappen of portretten te zien waarbij twee uitgangspunten centraal staan. Het eerste handelt over de uitvergroting van een kort moment; in zijn video’s rekt hij de tijd soms letterlijk uit. In het tweede speelt regie een belangrijke rol. Dat kan zowel regie vooraf zijn, bijvoorbeeld door te ensceneren, of regie achteraf bij de montage van beeld en geluid. Door de uiterst traag verglijdende video onderga je in ieder geval als toeschouwer de fascinatie voor het moment dat wordt afgespeeld.

Echter niet alles laat zich regisseren, zoals Raven constateert: de plek waar de video If time is not of the essence is opgenomen bestaat niet meer, het bos is grotendeels gerooid.
 
CURRICULUM VITEA
Albert Raven (1967) woont en werkt in Assen.
 
> Opleiding
Minerva, Groningen (2009)
 
> Tentoonstellingen
2010: Galerie Noord (Groningen), Nieuwe Aanwas, CBK Drenthe (Assen)
2009: Against Pragmatics, DcFKa (Assen), ArtOlive jong talent 2009, Westergasfabriek (Amsterdam), Eindexamen Minerva Groningen
 
Meer info op www.albertraven.nl

Erica Scheper maakt opvallende schilderijen en tekeningen die doen denken aan de film De Noorderlingen van Alex van Warmerdam. Ze geven een ironisch commentaar op de pijnlijke kantjes van het moderne leven. Goede bedoelingen en nobele voornemens worden op een charmante maar doeltreffende manier te kijk gezet. Scheper legt momenten van verstilling vast. Te veel caravans bij elkaar op een groene weide: het beeld van een camping die gezelligheid moet uitstralen. Uniforme huizen in een keurig aangeharkte Vinexwijk, waar ieder uniek mens geacht wordt op een vaste ochtend zijn gigantische vuilnisbak op wieltjes buiten te zetten - precies op het daarvoor gereserveerde plekje. Ze laat een werkelijkheid zien die iedereen van dichtbij kent, in zijn of haar hart misschien verafschuwt, maar die voor de meesten ook onvermijdelijk is. Het leven van alledag, subtiel en humorvol weergegeven.
 
CURRICULUM VITEA
Erica Scheper (1974) woont en werkt in Westernieland
 
> Opleiding
Hogeschool voor de Kunsten, Arnhem (2001-2005)
 
> Tentoonstellingen
2010: Droom en Werkelijkheid, CBK Concordia (Enschede), Galerie Albus Lux(Roosendaal)
2009: Huub Hannen Galerie (Maastricht), NOK: Kunst uit Friesland en Groningen, Museum Belvedere (Heerenveen), Galerie Vonkel (Den Haag)
2008: Galerie Vonkel (Den Haag), ArtOlive Galerie (Amsterdam)
2006: Galerie Bel-Etage (Amsterdam), Galerie Tolg’Art (Wierden)
2005: Jong Talent 2005, Westergasfabriek (Amsterdam)

Erica Scheper is ingeschreven in de documentatieservice van het CBK Groningen. Klik hier voor haar persoonlijke pagina.

Meer info op www.ericascheper.nl

Landelijke primeur: Gert Sennema laat tijdens Nieuwe Uitleenschatten 2010 voor het eerst een aantal drieluiken uit hout zien. Iconen uit de muziekindustrie, zoals Elvis Presley en Michael Jackson beitelde hij uit een massief stuk boom. Hiermee verwijst hij naar de religieuze triptieken (een uit drie delen bestaand schilderij waarvan de beide vleugels als deuren voor het middenstuk gedraaid kunnen worden) van vroeger en tegelijkertijd is het een verwijzing naar zijn fascinatie voor muziek; Sennema is naast kunstenaar ook muzikant. Sennema zoekt in zijn beeldende werk naar eigentijdse symboliek. Kenmerk is de robuustheid waarmee hij hakt. De sporen van deze werkwijze zijn vaak letterlijk, soms op ontroerend, onbeholpen wijze, terug te zien.
 
De meeste Groningers kennen Sennema overigens van zijn kunstwerk in de Folkingestraat: Portaal, een bronzen deur die niet open kan en nergens heen leidt, als herinnering aan de Joodse bewoners, die hier voor de Tweede Wereldoorlog woonden. "Achter deze gesloten deur ligt de geschiedenis van de Folkingestraat verborgen. Een geschiedenis die niet meer naverteld kan worden omdat de mensen die er eens leefden, tijdens de Tweede Wereldoorlog weggevoerd zijn."
 
CURRICULUM VITEA
Gert Sennema (1962) woont en werkt in Grijpskerk.
 
> Opleiding
Minerva Groningen (1989)
 
> Opdrachten
2004: Beeld voor Wijster (gemeente Midden-Drenthe)
2003: Beeld voor Walfridus (gemeente Bedum)
2002: Beeld voor ziekenhuis ‘Jozef en Maria’, Academisch Ziekenhuis (Groningen)
2001: Beeld 500-jarig bestaan Grijpskerk ‘ Kast’, Culturele Raad (Grijpskerk)
2000-2004: Millennium kunstwerk Tubbergen, 9 beelden, voor 9 dorpskernen (gemeente Tubbergen)
2000: Oorlogsmonument ‘Archief’, 4 mei-comité (gemeente Zuidhorn)

“De manier waarop het uiterlijk van onze samenleving verandert en naar hedendaagse maatstaven wordt omgevormd fascineert Bonnie Severien. Met een kritisch en zorgwekkend oog bekijkt zij de steeds toenemende ongelijkheid in de verhouding natuur-architectuur en de positie van de mens hierbinnen.” (Rob Brandt over expositie Urban Paradise)
 
De uitgangspunten van het werk van Severien zijn de relaties tussen paradijs, utopie en anonimiteit (verstedelijking). Severiern zelf zegt: “De meest voorkomende representaties die door mensenhanden zijn gemaakt, zijn gebouwen, meestal van modernistische aard, die lijken te zijn opgetrokken uit beton en glas. Een jungle van architectuur en vegetatie zorgt voor een vervreemdende situatie, tot de natuur geheel wordt overwoekerd door constructies. Ze bestaat alleen nog maar uit een plaatje.” Severien neemt afstand en schept haar eigen werkelijkheid

CURRICULUM VITEA
Bonnie Severien (1978) woont en werkt in Heerhugowaard
 
> Opleiding
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, Den Haag (2007)
 
> Prijzen
Nominatie Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2009
Nominatie Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2008
Finalist Rabobank Cultuurprijs 2008, regio Alkmaar
Nominatie Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2007
 
> Tentoonstellingen
2010: Galerie Lutz (Delft)
2009: Galerie AYACS (Amsterdam), RC De Ruimte (IJmuiden) Galerie Lutz (Delft)
2008: Galerie Lutz (Delft), Something And Something Else, Museum Van Bommel Van Dam (Venlo), Galerie AYACS (Amsterdam)
 
Meer info op www.bonnieseverien.nl

Meisjes en vrouwen spelen in de schilderijen van Edith Snoek de hoofdrol. De werken ontstaan vanuit herinneringen, gebeurtenissen en impressies. Onbevangen, nieuwsgierig of gewoon uitdagend kijken de meisjes de toeschouwer aan. Ondanks hun houding ogen ze kwetsbaar en teder.
 
Behalve de inhoudelijke kant van de schilderijen en werken op papier zijn schilderkunstige verkenningen minstens even belangrijk voor Snoek. In haar werkproces zet ze ze laag voor laag op, maakt ze kapot en bouwt ze weer op. Transparantie, gelaagdheid en pasteuze schilderkunst komen samen. De huid van het schilderij, sobere toonsetting, reductie van kleur en beeldvervaging zijn van doorslaggevende betekenis in haar werk.
 
CURRICULUM VITEA
Edith Snoek (1958) woont en werkt in Alphen aan den Rijn.
 
> Opleiding
Academie voor Beeldende Vorming, Amsterdam
Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten, Den Haag
 
> Tentoonstellingen
2010: Galerie Witt (Dordrecht), Galerie Terbeek ((Echtenerbrug)
2009: Galerie De Compagnie (Dordrecht), Galerie Helga Hofman (Alphen aan den Rijn), Molenaars Kunstzaken (Breda), Galerie RudolfV (Amsterdam), Galerie Dis (Maastricht)
2008: Galerie Agnes Raben (Vorden), Galerie Noordeinde (Den Haag), Molenaars Kunstzaken (Breda)
2007: Walls (Amsterdam)
2005: Galerie RudolfV (Amsterdam)
2004: STAA Galerie (Alphen aan den Rijn), Walls (Amsterdam)
 
Meer info op www.edithsnoek.nl

Tijdens het schilderen gaat Machteld Solinger uit van een vlak waarop alles plaats kan vinden. Dit resulteert in niet al te vast omschreven ruimten waarin flarden van figuratie een rol spelen. Het is een ongrijpbare en fragmentarische wereld waarin de kunstenaar slechts een aanzet geeft en stopt met schilderen daar waar de verbeelding verder kan gaan en waar af en toe herkenbare elementen zoals een menselijke figuur, een trap, een lantaarnpaal of een dier te vinden zijn. Zoals zij zelf zegt: “Het tragikomische in situaties en figuren trekt mij aan, de manier waarop we ons leven invulling geven, de onhandigheid, de absurdheid, de belachelijkheid, zinloosheid en ijdelheid daarvan. Alles valt in het niet zodra onze vertrouwde omgeving wegvalt. Dit vind ik een interessant gegeven. In mijn schilderijen probeer ik een beeld te scheppen hoe de figuur zich staande houdt zonder zijn oorspronkelijke context. Enkel onszelf hebben om te overleven. In al deze zwartgalligheid schuilt voor mij ook een bepaalde humor die ik probeer in te zetten tijdens het schilderen en in de manier waarop ik schilder”.
 
CURRICULUM VITEA
Machteld Solinger (1986) woont en werkt in Rotterdam.
 
> Opleiding
AKV St. Joost, Breda (2008)
Fine Arts, Lorenzo de Medici, Florence (2003)
 
> Tentoonstellingen
2010: Ongekend, Art Rotterdam
2009: Overname, Stadsgalerij (Breda), Zeehelden, Zeecontainer Terminal (Hellevoetsluis), Kunstkijk, Kunstoute Goeree
2008: Op de drempel, De Compagnie (Dordrecht), Drie-tot-de-derde, Galerie 48 (Breda), BK08, Flipside (Eindhoven)
 
Meer info op www.machteldsolinger.nl

Voor zijn tekeningen gebruikt Rob Strick oude foto’s van vervlogen momenten. Hij tekent ze na en print vervolgens deze ‘schetsen’ op sheets. Op zijn atelier staat een oude overhead projector waarmee Strick deze sheets daarna op groter formaat projecteert.
Meestal maakt hij gebruik van twee of meerdere afbeeldingen. Met deze beelden schuift hij net zo lang tot ze op de juiste afstand van elkaar staan en samen een interactie aan gaan. Hiermee wil hij een nieuw moment creëren met opgeslagen beeld. Vervolgens zet de kunstenaar dit nieuwe moment op met potlood en later maakt hij het geheel strak met Oost-Indische inkt.
 
Met tekst in zijn werk ,voegt Strick een extra onderdeel in de interactie toe. Tekst is voor hem ook beeld alleen zonder details, waardoor er meer visuele speling ontstaat, de gedachte achter een beeld.
 
In The Carthographers selfesteem is de bergtop Mount Oregon te zien, met daaronder zijn oud-oom die lang geleden cartograaf was in Indonesië. Het geheel straalt voor Strick een soort ironie uit; het zou de taak van zijn oud-oom kunnen zijn om deze bergtop te moeten meten. Daarnaast zou het ook een metafoor kunnen zijn voor wat hem nog boven het hoofd hangt.
Strick houdt van de spanning die beelden oproepen, zoals de bergtop die heel dicht op het bovenkader zit. Kunstenaars als Boltanski, Tuymans en Goya maar ook filmmakers zoals Alex van Warmerdam en Britse artiesten zoals Tricky stralen dit soort spanningen uit in hun werk. Strick laat zich hierdoor inspireren, zoals bijvoorbeeld het nummer Tear Out My Eyes van Tricky van het album Angels With Dirty Faces.
 
CURRICULUM VITEA
Rob Strick woont en werkt in Groningen.
 
> Opleiding
AKI Enschede (2009)
 
> Tentoonstellingen
2009: Afstudeerexpositie AKI Enschede Eerst (Enschede), Aanzet, CBK Apeldoorn

Wieke Terpstra bouwt met allerlei materialen omhulsels die bescherming bieden, zoals torens, huizen, boten en tenten. Stapelingen en constructies van houten kisten, houten latten, kartonnen dozen, papieren boterhamzakken, porseleinen bakjes, takken en sinds enige tijd betonijzer. Het zijn ijle, lichte beelden. Simpele minimalistische vormen, zo kaal mogelijk. De beelden zijn vaak op locatie ontstaan en hebben een relatie met de plek waar ze staan. In haar werk draait het altijd om de tegenstelling kwetsbaar en toch sterk. Terpstra: “Mensen zijn klein en nietig, maar kunnen grote kracht ontwikkelen.” Die inhoudelijke tegenstelling zit ook altijd in het materiaal dat gebruikt wordt.
 
Tijdens Nieuwe Uitleenschatten 2010 presenteert Terpstra een serie huizen van betonijzer. Voor haar doen betrekkelijk kleine objecten. Speciaal voor deze presentatie voegde Terpstra ook de Der Aa- kerk toe aan de serie. In dit verband verbeeldt dit ‘huis van God’ de legitieme behoefte aan veiligheid die mensen zoeken en stelt de veiligheid die het geloof biedt ter discussie.

Daarnaast presenteert Terpstra tijdens Nieuwe Uitleenschatten 2010 de installatie Rubáiyát. Het is een samenvoeging van eerder werk in combinatie met de muziek van André Douw (1950). Terpstra bouwde hiervoor tenten van dun betonijzer en papier. Douw liet zich voor de muziek inspireren door de Rubáiyát van de twaalfde-eeuwse dichter Omar Khayyam. Beeld en geluid vertellen samen een verhaal dat eeuwenoud is en nog steeds actueel. Om met Omar Khayyam te spreken:

De wereld gaat en gaat, als lang na dezen
mijn roem verging, mijn kennis hooggeprezen.
Wij werden vóór ons komen niet gemist,
na ons vertrek zal het niet anders wezen.
(uit de Rubáiyát van Omar Khayyam, vertaling J.H.Leopold – 1911)
 
Met op niet-letterlijke associaties gebaseerde, artistieke middelen worden de middeleeuwse, Perzische gedichten verbeeld. De tenten refereren weliswaar aan Khayyam’s naam, tentenmaker’, maar drukken eerder de bescherming uit zoals Ghandi en Buddha die vertegenwoordigen. Kwetsbaar maar onverzettelijk. De kwetsbaarheid van de tenten rijmt op de teerheid van de zangstem en wordt afgezet tegen de donkere klanken van de lage instrumenten. In Rubáiyát ligt de nadruk op de kwetsbaarheid van de mens en niet op verzet of geweld. Er wordt gebruik gemaakt van gedisciplineerde uitingen die nog slechts schoonheid en allang geen machtsstrijd meer uitdrukken. In de kern is het een productie met een politieke en sociale boodschap die net als Khayyam, geen gebruik maakt van letterlijke middelen en teksten. Geweldloos verzet tegen iedere vorm van fundamentalisme.
 
CURRICULUM VITEA
Wieke Terpstra (1956) woont en werkt in Den Haag.
 
> Opleiding
Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, Den Haag (1997)
 
> Tentoonstellingen
Vitrine (Den Haag)
Kunstcentrum Haagweg 4 (Leiden)
Arti et Amicitiae (Amsterdam)
De Paauw (Wassenaar)
Kunstcentrum (Bergen)
Haagse Kunstkring (Den Haag)
Pulchristudio (Den Haag)
Stroom (Den Haag)
 
Meer info op www.wieketerpstra.nl

Het maakt niet uit welke techniek Bart Verburg kiest, altijd is zijn handschrift te herkennen. Een collageachtige opbouw met beeldelementen als gezichten, alledaagse voorwerpen, symbolen en structuren in trefzekere lijnen weergeven. Hij kopieert naar hartenlust uit kranten, trekt tekeningen over en gebruikt de overheadprojector. Op het doek of papier worden alle losse elementen geweven tot een patroon, zodat je door de ene tekening heen naar de andere kunt kijken. In deze verweving zit de beeldende kracht en spanning.
 
Hoe langer je kijkt, des te meer je onderscheidt in deze wirwar van lijnen en informatie. Je ziet de uiteindelijke schildering inclusief de weggeschilderde lagen, die de doeken een historie geven waar je het fijne niet van weet maar die wel intrigeert.
 
Sinds kort werkt Verburg met kleur waar het voorheen altijd streng zwart-wit was. Naast schilderijen maakt hij ook lino's, foto's en fotokopieën van A4 tekeningen die hij gebruikt voor zijn mail correspondentie met andere mail-art kunstenaars uit o.a. de VS, Canada, Japan, Italië en Duitsland waar hij zich sinds 1995 mee bezig houdt.
 
Bart Verburg is geboren op 12 augustus 1960 in Leiden.
Hij volgde zijn opleiding op de Academie voor Beeldende Kunsten te Arnhem van 1978 tot en met 1983.
 
Verburg is vanaf 1983 werkzaam als beeldend kunstenaar. Hij woont en werkt in Arnhem.
 
Meer info op www.bartverburg.org

Voor Bij ons in Het Gooi is Bert Verhoeff op zoek gegaan naar typisch Gooise taferelen die de vooroordelen en clichés al dan niet bevestigen. Een aantal in Het Gooi woonachtige BN-ers, waaronder Linda de Mol, Monique van de Ven en Jan des Bouvrie, zijn in of bij hun huis gefotografeerd.
 
Het werk van Verhoeff gaat vooral over de menselijke komedie. Hij fotografeert het natuurlijke, maar zodanig dat het niet meer vanzelfsprekend is. Verhoeff helpt ons anders te kijken naar de zichtbare werkelijkheid. Met humor, soms ironisch, maar altijd liefdevol en met groot gevoel voor schoonheid.
 
Fotograaf Bert Verhoeff (1949) was jarenlang in dienst bij de Volkskrant. In 1984 won hij de Zilveren Camera en in 1988 werd hij verkozen tot Fotojournalist van het jaar. In 1994 kreeg hij de Rijksmuseumopdracht om honderd jaar sociaaldemocratie in beeld te brengen. De laatste jaren legt Verhoeff zich toe op langlopende projecten, veelal resulterend in een fotoboek. De foto’s in Nieuwe Uitleenschatten 2010 zijn uit de publicatie en expositie Bij Ons In Het Gooi (2010).

CURRICULUM VITEA
Bert Verhoeff (1949) woont in Bussum.
 
> Prijzen
Zilveren Camera (1984)
Fotojournalist van het Jaar (1988)
 
> Opdrachten
Rijksmuseum Amsterdam (1994)
 
> Boeken
De Rode Loper (1994)
De Boomgaard der gelukzaligen - De wereld van Nescio (1999)
Van Tiboorburra naar Packsaddle (2002)
De lange mars van Wim Kok (2002)
Het wonder van Waterland (2004)
Van Veen tot Veen (2005)
Langs het IJsselmeer (2007)
Kuiven en Kraplappen (2009)
Bij ons in het Gooi (2010)
 
Meer info op www.bertverhoeff.nl

Willem van Wanrooij heeft geen conceptuele bedoelingen maar schildert slechts als een tijger. De virtuositeit verbant hij naar de achtergrond omdat het effect een te grote afstand tot het onderwerp zou betekenen. Zijn werk is intuïtief, fysiek, zonder te vervallen in holle expressie.
Hij vindt zijn onderwerpen in de ongepolijste cultuur van zijn directe omgeving en onderzoekt hoe hij de krachten van die ‘couleur locale’ tot picturale essenties kan omtoveren. Hij wil de ongecompliceerde authentieke werkelijkheid niet verheffen maar verdedigt die tegen het onechte of creëert die desnoods opnieuw.
(Tekst: Bart Slegers)
 
CURRICULUM VITEA
Willem van Wanrooij (1981) woont en werkt in Antwerpen.
 
> Opleiding
Academie St. Joost Breda (2007)
 
> Tentoonstellingen
2010: The Antwerp / Eindhoven exchange expo, Antwerpen (B) en Eindhoven
2007: Galerie 48 (Breda)
2006: Teekengenootschap Pictura (Dordrecht)

Meer info op http://willemvanwanrooij.blogspot.com/

Margriet Westerhof werkt als zelfstandig filmmaker en beeldend kunstenaar in Het Paleis in Groningen en maakt in opdracht films en animaties. Daarnaast maakt ze in eigen beheer bijzondere animatiefilms.
 
De animatiefilm SOUP (2010) is een poëtische film over klimaatverandering, waarin een soepkokende moeder geen idee heeft wat voor rampen ze over zichzelf en haar kind afroept. Haar soeppan is steeds weer een nieuw universum en wat ze erin gooit komt uiteindelijk weer bij haar terug. Met verstrekkende gevolgen.
 
Opvallend aan SOUP is de bewerkelijke animatietechniek; alle decors en figuren in de film zijn met de hand gevormd in modder en zand, twaalf beelden per seconde, laag over laag. 

CURRICULUM VITEA
Margriet Westerhof (1966) woont en werkt in Groningen.
 
> Opleiding
Minerva Groningen (2000)
 
> Films en prijzen
Beating Death, concept Gasunie, Ster & Cultuur (2003)
Bokkensprong, concept Gasunie, Ster & Cultuur (2004)
Throwing up the air, Regionaal Video Festival Groningen (2005)
Throwing up the air, Baltimore Women’s Film Festival (2007)

Margriet Westerhof is ingeschreven in de documentatieservice van het CBK Groningen. Klik hier voor haar persoonlijke pagina.

Meer info op www.margrietwesterhof.nl

Het werk van Albert Zwaan refereert aan de populaire beeldcultuur, door middel van een klassieke benaderingswijze. Zijn schilderijen vormen een bijna psychedelisch beeldverhaal, een aaneenschakeling van stadsindrukken. Hij put hiervoor uit een enorme beeldbibliotheek aan foto's, die hij op het web vindt, of zelf schiet. Zwaan woonde van 2006 tot 2008 in Berlijn, dat goed is terug te zien in zijn beelden. Wat dat betreft is hij een echte stadsflaneur, in de oorspronkelijke zin van het woord. Flats, fabrieken, villa's, wegen, auto's, bomen... alle ingrediënten zijn aanwezig. Deze objecten worden afgewisseld met abstracte vormen, waardoor vervreemding optreedt en gerefereerd wordt aan de kunstgeschiedenis.

Alle onderdelen afkomstig uit het fotomateriaal, worden in Zwaan's schilderijen op intelligente wijze geherinterpreteerd waarbij hij ook ruimte laat voor abstracte delen in zijn werk. Dit zie je vooral terug in de luchten, die ruimtelijkheid en weidsheid benadrukken, maar ook een dankbaar element vormen voor experiment. Vaak wordt de voorstelling op de voorgrond, als het ware 'opgegeten' door de achtergrond. Door de afwisseling van voor- en achtergrond en het overschilderen, ofwel weghalen en aanvullen met objecten en onderdelen, wordt het maquette en coulisseachtige van Zwaan's stedenbouw extra benadrukt. Hij schildert, veegt en schuurt met lef, en laat ruimte voor toevalligheden. Deze werkwijze begint al bij het prepareren van de doeken, door een dikke laag olieverf (in soms verschillende kleuren) op te schuren tot een glad 'tablet'. Daarbij beschikt Zwaan over een uniek kleurenpalet, die verwijst naar de klassieken, maar ook doet denken aan de kleurstellingen in graffiti of strips.
(Tekst: Michiel van der Zanden)

CURRICULUM VITEA
Albert Zwaan (1969) woont en werkt in Dordrecht.
 
> Opleiding
1995-1999 Academie St. Joost, Breda (cum laude)
 
> Prijzen
De Scheffer (2003)
Rabobank-Picturaprijs (2003)
Pictura-publieksprijs (2004)
(nominatie) Koninklijke Prijs Voor Vrije Schilderkunst (2004)
 
> Tentoonstellingen
2010: The Summerparade (met Edwin Jans), Ayacs (Amsterdam), Stadslandschappen, Teekengenootschap Pictura, Duo met Toon Berghahn, Galerie 48 (Breda)
2009: Between vision and reality met Nanna Lahn, Ayacs (Amsterdam),
The Summerparade met Anneke Wilbrink en Tamme de Boer, Ayacs (Amsterdam), Canvas Rames, Dek 22 (Rotterdam)
2008: Im Blumengarten, (met Onno Poiesz), General Public (Berlin)
2007: Salon, Teekengenootschap Pictura (Dordrecht), Galerie De Campagnie (Dordrecht)
2005: Schefferprijs (Duo met Elspeth Diederix ), Dordrechts Museum,
Paulus gaat vreemd, Tichting Kunstwerkt (Schiedam)
2004: Land(e)scape, Teekengenootschap Pictura (Dordrecht), Koninklijke Prijs voor Schilderkunst Amsterdam (nominatie), Rabobank prijs 2004, Teekengenootschap Pictura (Dordrecht)
2003: Ary Schefferbeurs, Dordrechts Museum, Galerie De Aanschouw (Rotterdam)
2002: Aan het werk, CBK Dordrecht, Bad City Views, Teekengenootschap Pictura (Dordrecht)
 
Meer info op www.albertzwaan.nl